Już od czasów pierwotnych mieszkańców wyspy- ludu Guanchów, powiązanych z kręgiem kultury Berberów, którzy w połowie wieku przed Chrystusem opanowali teren obecnych Wysp Kanaryjskich, aż po dzień dzisiejszy głównym zajęciem mieszkańców La Gomery było rolnictwo. Jednak trudne warunki do uprawy zmuszały ludzi do emigracji, skutki czego widać po dziś dzień w małej populacji wyspy oraz wielu opuszczonych wioskach. 

W roku 1477 prawo do wysp i ich dalszego podboju zostało wykupione przez hiszpańskich Królów Katolickich (Isabel i Fernando). Od tego momentu na wyspach toczyła się nieustanna walka między konkwistadorami a tubylcami, która zakończyła się ostatecznym zwycięstwem Hiszpanii w 1496 roku

Pod koniec XV wieku, kiedy wyspą zarządzał Hernan Pereza młodszy doszło tutaj do słynnej rebelii Gomerów. Tubylcy bowiem mieli już dość postępków hiszpańskiego gubernatora, który w sposób okrutny odnosił się do Gomerów, szala się przechyliła, kiedy zaczął on w sposób oficjalny zdradzać swoją żonę z piękną Iballą- narzeczoną najpotężniejszego z Guanczów. W 1488 roku Pereza zginął z rąk pasterza Hautacupereche, natomiast jego żona zabarykadowała się w wierzy Torre del Conde w San Sebastian. Na odsiecz ruszył jej słynący z okrucieństwa gubernator Gran Canarii- Pedro de Vera, na widok którego Guanczowie uciekli w góry. Vera ogłosił abolicję dla tych, którzy dobrowolnie przyjdą się wyspowiadać do Iglesia de la Asunción. Jednak okazało się to nieprawdą, bowiem którykolwiek z Guanczów przeszedł przez "Drzwi Przebaczenia" był zabijany. Vera rozkazał również wymordować wszystkich Guanczów płci męskiej powyżej 15 roku życia, a do niewoli wziął również ich kobiety i dzieci.  Dla przestrogi rozkazał ponadto masakrę około 300 tubylców na Gran Canarii.   

Ważną datą dla Gomery był również rok 1492, ponieważ wyspa stała się ostatnim przystankiem Krzysztofa Kolumba przed jego słynną wyprawą do Indii, podczas której odkrył on Amerykę.

Turystyczne zainteresowanie wyspą zaczęło się w latach 60-tych XX wieku, kiedy zasłynęła ona z dziewiczej przyrody i niczym nie skażonego piękna. Na La Gomerze nie uświadczymy bowiem wielkich, tętniących życiem kurortów turystycznych, nie byłoby nawet gdzie ich tutaj zbudować. Wyspa gwarantuje za to niesamowite krajobrazy, spokojne uliczki, niesamowitą gościnność i serdeczność mieszkańców oraz możliwość wypoczynku z daleka od zgiełku i rzeszy turystów. Zapewnia również niesamowite szlaki turystyczne do wędrówek pieszych i wycieczek rowerowych, ponadto zawsze przyjazną i ciepłą pogodę oraz piękne zarówno piaszczyste jak i kamieniste plaże.